پ.ن: فراموش کردن خودش هم سخته. نمیدونم چیکار کنم...

حرف که زیاد دارم... با چشمانت حرف دارم... می خواهم ناگفته های بسیاری را برایت بگویم... از بهار، از بغض های نبودنت، از نامه های چشمانم... که همیشه بی جواب ماند باور نمی کنی؟... تمام این روزها با لبخندت آفتابی بود اما دلتنگی آغوشت ... رهایم نمی کند،